Jesus se opstanding beteken vir my dat daar nie iets soos \u2018n doodloopstraat is as ons die Paaspad loop nie.<\/p>\n\n\n\n Kyk na Petrus wat Jesus verraai het. Jesus het vooraf vir Petrus ges\u00ea dat hy Hom gaan verraai. Tog, ten spyte van hierdie vooraf kennis, het Petrus Jesus verraai. Het Jesus hom afgeskryf? Nee. Hy het hom weer \u2018n kans gegee. Daar was toe nie \u2018n doodloopstraat vir Petrus nie. Petrus moes sy eie Paaspad loop. Jesus het daarin vir Hom \u2018n nuwe lewe aangebied. Paulus is \u2018n ander sprekende voorbeeld daarvan.<\/p>\n\n\n\n Die opstanding leer my om te vertrou dat daar altyd \u2018n nuwe begin is, nie net na ons dood nie, maar elke dag nou hier. Daar waar dit vir ons voel asof alles donker en leweloos is, is daar die kans vir nuwe lewe. <\/p>\n\n\n\n Die pad loop egter deur \u2018n tyd van wag en oorgee in donkerte en onsekerheid, maar op \u2018n dag sal daar nuwe lewe kom. Hoe, waar en wanneer sal ons nie vooraf kan weet nie. Nie een van Jesus se dissipels het vooraf geweet wat na sy dood sou gebeur nie. Nie in hul wildste drome nie. So glo ek sal dit vir ons ook wees met elke \u201cdood\u201d wat ons sterf in ons daaglikse lewe.<\/p>\n\n\n\n Here, dankie dat ons mag weet en beleef dat U \u2018n oor-en-voor God is en nie \u2018n oor-en-verby God nie. Help ons om onsself daagliks oor te gee aan U. <\/p>\n\n\n\n Gaan U voor, ons volg in U spoor. Dis die begeerte van ons hart.<\/p>\n\n\n\n Heilige Week se klimaks is nou bereik met Jesus se opstanding uit die dood. Die graf is leeg en Jesus leef! Dit was \u2018n historiese gebeurtenis, maar ons voel vandag steeds die rimpelings daarvan en dit sal nimmereindigend van geslag tot geslag voortgaan. Die Paasgebeure bly die grootste misterie van alle tye. Wat beteken dit …<\/span> Read More →<\/span><\/a><\/span><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":6845,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[5,7,12,11,9,10,6,4,8,3],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7085"}],"collection":[{"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7085"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7085\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7097,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7085\/revisions\/7097"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6845"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7085"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7085"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/digbyu.co.za\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7085"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/digbyu.co.za\/wp-content\/uploads\/2024\/03\/20230117_095309.jpg\")
<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n\n\n\n<\/a><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"