“Life is beautiful” sê sommige. “Life is a struggle” sê ander.
Die lewe leer ons egter só:
Die rose hierbo is vir my ‘n simbool daarvan: die geel, die son, en die rooi van die bloed, die stryd, albei is teenwoordig in die een blom.
Hoe leef ons hiermee saam? Ek glo die antwoord is in Ps 131 te vind:
Ek ervaar dit so:
abba en baba
nie ‘n abrakadabra
maar vas, veilig, kalm
So wil ek die pad loop, dis die regte posisie om in te leef!






















