Sondagoggend het hy ons met die suiwerste klanke onophoudelik bly roep, so asof hy sê: kom nader!
Wat ‘n asemrowende gesig! Sommer net hier in ons eie tuin.
Here, U roep elkeen van u kinders op hul naam: Diederik, Johan, Frans, Susan, Anita…
Onophoudelik verklaar en openbaar U u liefde aan ons. Help ons dat ons nie so besig en afwesig raak dat ons U nie raakhoor, raaksien of raak-ervaar nie. . .