Psalm 104:12 Die voëls van die hemel maak nes langs die strome en sing tussen die bome se takke.

Ons was so twee weke gelede weer in die bosveld gewees. Watter ongelooflike klanke het ons nie ingewag nie!

“In almost everything that touches our everyday life on earth, God is pleased when we’re pleased. He wills that we be as free as birds to soar and sing our maker’s praise without anxiety.” A.W.Tozer

I want to sing like the birds sing, not worrying about who hears or what they think. Rumi

A bird doesn’t sing because it has an answer, it sings because it has a song. Maya Angelou

Dankie, geveerde leermeesters, julle leer ons nog tot vandag toe. Ons mensekinders sukkel maar steeds. . . Hou maar net aan om ons te leer, want ons wil ook ons lied so vry en uit volle bors soos julle sing!

Kyk ‘n bietjie na hierdie verstommende video:

Sy kyk na die vier note en sê “interesting”, dink daaroor en skep dan hierdie allermooiste improvisasies! Mens raak sprakeloos. . .

Here, help ons asseblief om met dankbare harte ons gegewe lewensnote te gebruik en ook daarmee te improviseer om die mooiste musiek hier op aarde te maak!

Mag ons dan so, noot per noot, ‘n lof- en danklied aan U bring en deur die vrolike klanke ons wêreld se nood help verlig. . .

‘n Vriendin stuur hierdie week vir my ‘n soortgelyke video op whatsapp:

Is dit nie ongelooflik nie?!

Ek kan myself net nie voorstel dat hulle vir mekaar kwetsende woorde sal kwetter of fluit nie! Sulke soete klanke kan mos sekerlik nie lelike of venynige boodskappe dra nie?

Sou dit nie wonderlik wees as ons elkeen voordat ons ‘n woord of sin uiter eers onsself afvra of dit in voëlfluittaal uitgedruk sou kon word of nie?

Nou luister ek hoedat die voëls in my tuin die mooiste boodskappe fluit en hoor ek U liefdeshart ook daarin. Ek weet dis waar, want my hart word warm en fluit terug: ek het U ook lief!

Mag ons mekaar aan die einde van elke dag vra: het jy ook vandag ‘n voëltjie hoor fluit?

Ps 133:1 Hoe goed, hoe mooi is dit as broers eensgesind saamwoon!

Dit was hierdie week tydens my sangles dat ek hierdie tweetjies dopgehou het. Die bruinetjie het eerste sy lê gekry en die ander enetjie het gevolg.

Ek kon nie anders as om nader te gaan nie. . .

Hoekom kan hierdie twee klein hondjies in vrede met mekaar saamleef, maar sukkel ons so dikwels? Hoekom sal ons dikwels eerder na mekaar hap of selfs verskeur as om mekaar lief te hê? Petrus skryf: soek vrede en jaag dit na! (1 Petrus 3:11b)

Here, help my om selfloos, vredevol, mededeelsaam, nederig en in harmonie met my medemens te leef. Gee my ook so ‘n oop, onskuldige hart soos hierdie hondjies.

My oog bly op hulle rus tydens die res van my sangles en my hart sing ‘n nuwe lied.

Here, is dit wanneer ons in harmonie met mekaar saamleef dat die mooiste, soetste harmonieë weerklink oor die ganse aarde tot in die hoogste hemele en ons die seën van U nabyheid ten diepste ervaar?

In haar boek getitled Prayers of Boundless Compassion skryf Joyce Rupp hierdie pragtige gebed:

A Psalm of Compassion (based on Psalm 23)

Caring Shepherd and Guide of My Soul, many things I want—for self and others: freedom from worry, healing from hurts, financial security, health of body and spirit, sturdy relationships, lasting happiness, an end of needless suffering and sorrow, a peaceful planet where everything thrives.

You assure me that I do not have to want; you will lead me to an inner core of peace and guide me to ways that restore my spirit. Suffering will serve as a profound teacher, a catalyst of empathy and understanding that unites all who sit at the table of life.

You bid me come to you, to release my fears and allow you to anoint my worries with trust, to let you lead me to your resting place where I can listen to your calm, assuring voice.

No matter how dark the valley of tears, no matter how unending the turbulence, you are there with your embracing love. You are forever a reliant, caring presence.

You breathe your strength into my weakness. You promise to be a peaceful haven. You are the home where I can always dwell in your abiding goodness and compassion.

Toe ons verlede jaar in die Drakensberge was en daar in November sneeu geval het (sien blog van 24 November 2017), het ek vroegoggend vinnig met my kamera om die huis na buite geloop sodat ek niks van die ongewone skouspel sou mis nie. . .

Daar was egter ‘n skouspel van ‘n ander aard wat ek byna misgeloop het. . . Nadat ek die berge afgeneem het en teruggeloop het huis toe, sien ek teen die muur ‘n klein kolletjie.

Nuuskierig het ek al nader gegaan. . .

En was ek verras!!

Die swart van sy lyfie het geblink en geglim in die son en teen die vuuroranje kontras was dit ‘n skouspel.

Kyk net na die perfekte simmetrie! So volmaak!

Dit was ‘n grootse oomblik. . .

U kunstenaarshand is net so sigbaar in die majestueuse Drakensberge as in hierdie insek wat so ‘n fisies klein spasie inneem en so maklik misgekyk kan word.

Here, is dit dalk juis die sogenaamde “klein” dingetjies wat groot ruimtes in ons harte inneem? Maak dit juis dat ons oë groter oopgaan om U in alles raak te sien en te sien dat alles na U heenwys?

Verbeel ek my of sien ek iets soos ‘n glimlag op sy gesiggie geteken?

Mag elkeen van U kinders ook voorturend bly glim en glimlag, gevul met U brandende liefde, want ons wêreld het dit so nodig. . .

So wys ook ons in ons kleine lewens heen na die groot God van die ganse heelal. Hoe groot is U!

Ek sit nou die dag in my studeerkamer en werk toe sy in een van die tuinbome verskyn. Die vensterblindings is in die pad toe ek my kamera nader bring. As ek dit sou optrek sou sy beslis wegvlieg. Sy was vir lank buite die venster. . .

Waar kry mens ‘n mooier groen?

Sy kyk een kant boontoe. . .

Dan na die ander kant. . .

Dan reguit na my. . .

Weer kyk sy op. . .

En weer na my. . .

Haar hele lyfie nou gedraai na my. . .

Ek merk later die ligpyl, wat boontoe wys, in haar oog op.

En sien die harte op haar vere raak:

Here, toe bring U deur die meitjie ‘n boodskap vir my-tjie!

Alles in die skepping is U s’n en alles dra U merk van lig en liefde!!

Help my, Here, om ook deur my klein lewe U lig en liefde te wys.

Die groen op haar vlerke lyk self soos oopgespreide vlerke.

Here, maak ook my vry om hierdie boodskap in volkleur uit te dra waar en hoe U my ook al wil gebruik. . .

Lukas 6:36 Wees barmhartig soos julle Vader barmhartig is.

‘n Paar jaar gelede het ek verby hierdie boom geloop. Ek wou dit van naderby beskou, want dit was so mooi van ver af.

Toe ek nader gaan, sien ek iets wat my hart diep aanraak. Dis asof die boom se broosheid, gebrokenheid sigbaar word. . .

Hoeveel keer loop ek verby iemand sonder om bewus te wees van hul diep pyn? Dalk wil hul daaroor praat, maar ek is te haastig, te ongeërg, te onbesorg?

Here, in hierdie lewe loop ons almal met wonde en soms het ‘n mens net nodig dat iemand by jou sit in jou pyn. Nie om dit weg te praat, reg te praat of te probeer verklaar nie, maar net om dit raak te sien, raak te hoor. Onverklaarbaar raak ‘n hart dan ligter. . .

Here, help ons om met sagte oë na ons wêreld te kyk, stil te word om diep te luister en U liefde toe te laat om deur ons te vloei. . .

Psalm 74:17 The four corners of the earth were formed by your hands, and every changing season owes its beauty to you.

Die amandelbloeisels is weer eerste hier. . .

Hul Hebreeuse naam beteken letterlik “die ontwakende”.

Hierdie bloeisels het nie oornag gevorm nie. Daar was ‘n lang tyd van vorming en wag in donkerte. Dan boonop die deurbreek wat ook moet plaasvind.

Na ‘n wagtyd word nuwe lewe, ‘n nuwe lente, op die perfekte tyd gebore.

Hoe wonderlik is elke ontwaking na ‘n winterdood!

Wanneer winter se laaste stuiptrekkings aanbreek

is julle, amandelbloeisels
God se seinblomme
wat die nuwe seisoen
triomfantelik uitbasuin
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<
sonder ‘n enkele woord te sê:
hoopbringers
in vyf oop blomvingers

Ons het, soos baie ander mense, ook die afgelope Vrydagaand die lang eens-in-’n-leeftyd algehele maansverduistering met groot entoesiasme en verwondering dopgehou:

Ons was in die bosveld en die sterre was boonop ‘n skouspel op hul eie. Ons het U almag ten diepste ervaar. Hoe groot is U!

Psalm 8:2 Here, ons Here, hoe wonderbaar is U naam oor die hele aarde, hoe glansryk alles wat U in die hemelruim geplaas het!

Enkele dae gelede werk ek in my studeerkamer en toe ek opkyk sien ek haar daar sit teen die venster:

Sy het maansverduistering-lank bly sit met haar vlerke oopgesprei. . .

Hierdie pragtige klein mot met haar perfekte simmetrie en fraaie vlerkfraiings en -kartels het my ook laat uitroep: hoe groot is U!

Here, hoe wonderlik is dit om U almag, liefde, skoonheid, wysheid en sorg in U skepping te mag raaksien, in dit wat seldsaam is, maar ook in dit wat ons beskou as die alledaagse. Help ons asseblief om verwonderd te leef oor alles, want alles dra U stempel.

Ons kan net Dawid se woorde beaam in die laaste vers van Psalm 8Here, ons Here, die hele aarde wys dat U Koning is.