Vis-vangs

by ⋅ 5 Comments

Efesiërs 2:10 want ons is God se handewerk. Hy het ons in ons verhouding met Christus Jesus só gemaak dat ons die goeie werke wat Hy vir ons bestem het, kan uitlewe.

Kyk ‘n bietjie na hierdie vis:

 

Hierdie vis het dit gedoen waarvoor hy geskep is. Is dit nie ongelooflik om te sien hoe doelgerig, presies en in ‘n vloei (letterlik en figuurlik!) hy is, terwyl hy sy kunswerk voltooi nie? Op ‘n onverklaarbare manier weet hy net hoe om sy meesterstuk te voltooi! Hy besef glad nie hoe ongelooflik sy kunswerk is en sal beslis nie weet dat soveel oë daarna kyk en diep aangeraak word nie. Ook sal hy nie weet hoeveel oë as gevolg daarvan deur sy byna deursigtige lyf kyk en besef dat daar ‘n Meester Kunstenaar is wat deur hom aan die werk is nie. . .

Here, so het U vir elkeen van ons ‘n metaforiese lewens-kunswerk in gedagte, wat uniek aan elkeen van ons is. Help ons asseblief om elke dag daarmee besig te wees. Al maak ons foute, werk U selfs dít in ons kunswerk in. . . U vra bloot net ons gewilligheid om aan U verbind te bly, dan doen U dit deur ons.

Ons wil ook graag soos Jesus eendag kan sê in Johannes 17:4 “Toe Ek op die aarde was, het Ek vir die mense gewys dat U God is, want U het vir My werk gegee om te doen, en Ek het die werk klaar gedoen.

Uself het tot ekstreme stappe oorgegaan om ons aandag te trek – U het aarde toe gekom, neergedaal tot op die laagste vlak, U verneder om ons na U te trek, in te trek . . .

Só maak U ons vissers, gered en gereed vir vis-vangs.

Blom-skrif

by ⋅ Leave a Comment

Prediker 3:11 Hy het alles mooi gemaak, Hy het aan die mens ‘n visie gegee van die ewigheid.

Die afgelope week is dit asof blomme vir my net al hoe mooier word. Daar is soveel skoonheid in ‘n blom, as’t ware ‘n misterieuse skoonheid. Wanneer mens lank genoeg by ‘n blom stilsit, regtig daarna kyk, is dit ‘n ryk ervaring . . .

Ervaar mens dalk ‘n terugverlang, ‘n heimwee, na ‘n Tuin en ‘n Skepper daarin? Of is dit dalk ‘n verlange of ‘n hunkering na wat weer gaan kom? Of is dit dalk omdat die Bruidegom in Hooglied 2:1 sê: “Ek is ’n roos uit Saron, ’n lelie van die veld!”?

Daar is vir my iets so heiligs omtrent elke blom, so asof U dit gebruik vir u mooiste liefdesboodskappe. . .

God writes the Gospel not in the Bible alone, but also on trees, and in the flowers and clouds and stars. Martin Luther

Verwelk(om)

by ⋅ 1 Comment

Met ons onlangse bosveldvakansie het ‘n vrolike bos blomme ons met ons aankoms verwelkom.

Soos die dae verloop het, het die blomme begin verwelk. Die proses was onkeerbaar, onomkeerbaar. . .

 

Ons kan aanvaar dat dit die verloop van ons lewe hier is, maar dat ons deur Sy lens tog ‘n dieper skoonheid daarin kan raaksien.  Dit laat ons ook uitsien en smag na die volmaakte, die onverganklike.

1 Petrus 1:3,4 Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons ‘n lewende hoop op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word.

Eendag, wanneer die nuwe hemel en die nuwe aarde aanbreek, gaan niks meer verwelk of sterf nie. Die beste van alles: Wie ons daar gaan verwelkom!

Oë wat mens tot ander insigte bring . . .

by ⋅ 2 Comments

Efesiërs 4:10 Die Een wat neergedaal het, is ook die Een wat opgevaar het bo alle hemelruimtes uit om alles met sy teenwoordigheid te vul.

Op Oukersdag, toe ek in die kombuis besig was om alles gereed te kry vir die familie se koms op Kersdag, maak die geitjie sy verskyning op die vensterbank.

Die HAT beskryf ‘n geitjie soos volg: Lelike maar onskadelike akkedisagtige diertjie van die fam. Gekkonidae, wat gewoonlik snags bedrywig is en bedags wegkruip en waarvan ‘n sekere soort dikwels in geboue hou.

Hy het so stil bly sit en my as’t ware dopgehou. Ek het my lens gaan haal. . .

Daardie oë het my reg tussen my oë getref . . . Dit was sulke helder, volmaakte, onskuldige, weerlose ogies. Hy het lank so bly sit, so asof hy vir my iets wou sê.

Waarom het dit my so diep aangeraak? Iets roer binne my hart. . . Is dit miskien dat ek in daardie oë iets beleef het van Hom wat in die broosheid van ‘n baba na ons gekom het? Hy wat met sagte, liefdevolle en deernisvolle oë na ons gekyk het en op ‘n dag die hemeltroon verlaat het en by ons kom woon het? Dis juis nou hierdie tyd wat ons die heuglike gebeurtenis herdenk.

Joh 3:16 “God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.

As ‘n mens liefhet, wys dit mos in jou oë, dit kan nie anders nie. . .  Die oë word nie verniet die vensters van die siel genoem nie!

Hy was weer die volgende dag daar en ons het begin gesels. Hy sê: “Ek hoor jy gaan nou van my skryf op die blog. Laat ons bietjie vir hulle wys hoe groot ek is.” Ek sit die vuurhoutjie langs hom neer. Hy kom nader en sit sy koppie eers langsaan die vuurhoutjiekop en toe bo-op. “Nou kan jy jou storie gaan skryf”. Dankie, klein geitjie. Jy het vir my gewys dat enigiets mens kan leer, maak nie saak hoe klein of oënskynlik onbenullig dit mag voorkom nie en dat die buitengewone meestal versteek is in die gewone, die alledaagse. Dit kan egter net ontvang word wanneer mens stil, oop, ontvanklik en nie-veroordelend kyk. . . Dit wat dalk op die oog af lelik is, word dan onverklaarbaar mooi.

So, die HAT is verkeerd, jy is glad nie lelik nie en jy was in helder daglig by ons. Juis in hierdie tyd wat ons die koms van die Lig vier.

Gebed: Here, U vul alles met U teenwoordigheid, letterlik alles! Maak asseblief my oë oop om U in alles raak te sien.

Ps 119:18 Open my eyes so I can see what you show me of your miracle-wonders.

Dankie, liewe geitjie, dat jy nie weggekruip het nie, maar oë kom wys het. Uit die oog uit die hart geld beslis nie hier nie, inteendeel. . .

Kersfees het twee K’s . . .

by ⋅ 1 Comment

Joh 1:9 Die ware lig wat elke mens verlig, was aan kom na die wêreld toe. 

Dis twee baie ou Kerskaartjies, beide afdrukke van oorspronklike mondgeverfde skilderye, wat vir my die blye, wyer boodskap van daardie heilige nag kom uitbeeld het.

Die staltoneel en die vorm van die sterre in drie tonele het veral my oog gevang.

Die refleksie kom: ons Redder het met sy brose liggaam in ‘n houtkrip gelê en ‘n paar dekades later het sy brose liggaam weer teen hout gelê, hierdie keer vasgespyker teen ‘n kruis.

Die kruisster wat bokant die krip hang is vir my ‘n heenwysing na die kruis waaraan die Kripkind eendag sou hang. Wat ‘n liefde! Hy wat self God is, het broos en swak geword ter wille van hierdie liefde. 1 Joh 3:16a Hiéraan weet ons wat liefde is: Jesus het sy lewe vir ons afgelê. Dit laat my in blye aanbidding buig. . .

Hy nooi ons elke dag om Hom te volg. Dit behels dat ons, net soos Hy, sal opgroei en sterk word.  Luk 2:40 Die Kindjie het gegroei en sterk geword, en Hy was vol wysheid, en die genade van God was op Hom.

Daarvoor moet ons elke dag gevoed word sodat ons uit ons krippe kan klim.  Hy, die Brood van engele, wil ons voed met die beste koring en heuning uit die rots. Ons kan ook vashou aan die wete dat God se genade op ons sal wees, want so bly sy lig steeds tot vandag toe sigbaar.

Die krip en die kruis, dis die twee K’s van Kersfees. Dis die volle verhaal van Kersfees. Dis ons Here se wil dat dit ook ons verhaal sal wees. Die tweede gedeelte van 1 Joh 3:16: Ons behoort ook ons lewens vir ons broers af te lê.

Hy wil hê dat ons ons kruis sal opneem en Hom sal volg, vanaf die Betlehemster tot by die helder Môrester wat tot hier binne ons kom leef . . .

Ek lees die vanne van dié twee mondkunstenaars, lettergreep per lettergreep: die eerste een is Verster en die een hierbo is Lamphier. Immanuel, God, is hier, Hy is nie ver.

Vir daardie tussen-die-boom-en-die-bas dae. . .

by ⋅ Leave a Comment

God beproef ons nooit tot breekpunt toe nie – net tot groeipunt toe. – Anoniem

Ek sien dié spesifieke plataanboom op ‘n gereelde basis regdeur die jaar. Dit is reusagtig en ‘n mens moet jou kop ver agtertoe buig om sy top te kan sien.

In die herfs het hy sy blare verloor, reusagtige blare, om later winterkaal te staan.

img_3112

Nou, in die middel van die somer, verloor hy sy bas.

20161129_093646_resized

20161129_081732_resized

Die arme boom word dubbeld gestroop!

Ek weet heeltemal te min van plataanbome om te weet waarom dit so is, maar ek weet dat die Skepper van die plataanboom wel sy plan daarmee het. Sy plan behels groei en nuwe lewe.

Dit laat my besef dat Hy met ons ook op ‘n soortgelyke manier besig is om ons te laat groei. Dikwels voel die Here se behandelingsplan egter soos verlies en verwonding.

Tog het Hy so duidelik vir ons kom wys dat wanneer dit voel asof alles uitmekaar val, Hy ten diepste besig is om iets nuuts te skep.

IMG_0824

Daarom kan ons vashou aan die hoop: daar is wel verlies, maar dis ter wille van ‘n groter plan wat groei insluit.

IMG_2017

Eseg 16:7 groei!’ “Ek het jou soos ‘n veldplant laat groei, en jy het gegroei en grootgeword.

Lukas 13: 19b Dit het gegroei en ‘n boom geword. . .

Daar is ‘n sirkelvormige bankie rondom die stam waarop mens heerlik kan sit en rus in die koelte daarvan. Hierdie boom het al soveel seisoene deurstaan om dit vir ons te kan bied. Al is my boompie maar klein, wil ek graag dit vir mense om my bied. . . Laat U wil met my geskied.

 

Dié les het amper by my verbygegaan. . .

by ⋅ 2 Comments

Psalm 119:68 U is goed en U doen goed; leer my u voorskrifte.

Dit het so onverwags gebeur: ek is skielik bygedam, op my duim. Ek het my hand na agter uitgesteek omdat ek iets agter my kop gehoor het en daar steek die by my so onverwags, so seer. Iemand help om die angel met ‘n mes uit te skraap. . .

Die raad kom in: smeer koeksoda, tandepasta of heuning aan. Heuning?! Nee dankie, op hierdie stadium wil ek asseblief niks weet van enige by-produk nie!

Aristoteles het gesê: Ons kan nie leer sonder pyn nie.

Met die pynlike rooi swelsel, het ek gaan stilword. Wat wil dié pyn my leer? Toe kom dit: het ons nie maar almal, soos ‘n by, twee ekstreme kante nie? Aan die een kant is ons in staat om soetheid en heilsaamheid te bring en aan die ander kant het ons ‘n giftige angel. . .

by-op-blom

Hoeveel keer bring ek my angelkant na vore, veral met woorde wat seerder as bysteke kan wees en onsigbare pynlike wonde veroorsaak? Dit tref my ook dat hoe selfvernietigend die interaksie vir die by was. . .

by-wat-op-kop-staan

Niemand is goed nie, ons het almal angels. Vreemd genoeg, laat ons angelkante ons besef dat ons sonder die Here niks goeds kan doen nie. Tog aanvaar Hy ons met albei ons kante en het Hy boonop die angel van ons sonde aan sy liggaam aan die kruis gedra.

Dis my begeerte dat hierdie pynlike les sal bly vassteek, dat dit nie by my sal verbygaan nie.

Lyding is ‘n streng onderwyser, maar ‘n uitstekende een, volg die spreekwoord.

Gebed: Here, help my asseblief om ook van my angelkant bewus te wees en eerder egte soetheid, U soetheid, in mense se lewens te bring. Al wat ek moet doen is om digby U te bly vir U werking in my.

Dalk kan ek na ‘n paar dae die woorde van die psalmskrywer beaam in Psalm 119:71 Dit is vir my goed dat ek swaargekry het, want daardeur het ek u voorskrifte geleer.

So leer ons wat die hoofsaak en wat bysake is.

img_2081

Vertrou die ontvou . . .

by ⋅ 2 Comments

Psalm 31:15-16 Maar ek vertrou op U, Here, ek sê: U is my God. My tye is in u hand.

Ek het die voorreg gehad om my skoonma, wat ‘n rukkie gelede oorlede is, se Bybel te kry. Tussen die blaaie was daar kosbare ontdekkings. . . Dis asof sy met my gekommunikeer het.

 

Die gedig hieronder was ook daar, netjies uitgeknip:

img_0950

Unfolding the Rose

It is only a tiny rosebud,
a flower of God’s design,
but I cannot unfold the petals
with these clumsy hands of mine.

The secret of unfolding flowers
is not known to such as I.
God opens the flower so sweetly;
when in my hands they die.

If I cannot unfold a rosebud,
this flower of God’s design,
then how can I have wisdom
to unfold this life of mine?

So I’ll trust Him for leading
each moment of my day.
I’ll look to Him for His guidance
each step of the pilgrim way.

For the pathway that lies before me
only my heavenly Father knows
I’ll trust Him to unfold the moments
Just as He unfolds the rose. . .

Here, elke roos is ook die werk van U hand en daarom weet U hoe om dit te ontvou. Daarom kan ek rus in die wete dat U, wat my ook geskep het, my lewe sal ontvou op U volmaakte manier en tyd.

roos-2

img_2025

Hier op aarde is dit vir ons soms moeilik om aan hierdie belofte vas te hou, ons raak so gou ongeduldig en wil self ingryp. . .

Laat elke roos wat ons sien ons daaraan herinner dat ons hier veilig in U liefdevolle skepper- en sorghand is en dat ons op U kan vertrou.

Laat ons onthou: die Roos van Saron het ook die ontvou vertrou . . .

20161107_111437_resized

Hierdie twee letters wil ek graag meer gebruik . . .

by ⋅ 2 Comments

Jakobus 4:13-15 Kom nou, julle wat sê: “Vandag of môre sal ons na dié en dié stad toe gaan en ‘n jaar lank daar bly; ons sal sake doen en geld maak.” Julle wat nie eers weet hoe julle lewe môre sal wees nie! Julle is maar ‘n damp wat ‘n oomblik verskyn en sommer weer verdwyn. Julle moet eerder sê: “As die Here wil, sal ons lewe en sal ons dit of dat doen.”

Die afgelope ruk het ek weer intens besef dat ek glad nie in beheer is nie en ook dat ek glad nie veronderstel is om in beheer te wees nie.

My planne vir verlede week was al ‘n jaar tevore gemaak. Toe is hierdie planne omvergewerp. Ek was eintlik verbaas hoe moeilik dit vir my was om te aanvaar dat dit nou so is. . .

Jesus se woorde aan Paulus op die Damaskuspad raak my diep aan: Handelinge 26:14b Jy maak jou net seer deur jou te verset.

So: ek het die keuse om my te verset, met al die pyne wat daarmee saamgaan, of om te aanvaar, wat ook ‘n pynlike proses is, maar wat uitloop in ‘n vrede, ‘n berusting dat daar ‘n groter plan aan die werk is.

Die verset is ‘n blinde protes: ek kan nie en wil dalk nie sien wat regtig aan die gebeur is nie. Indien ek egter dieper in die pyn ingaan, myself begin afvra wat ek voel en waarom ek dit voel, sien ek in dat dit my ego in een van sy vele vermommings is, wat na vore kom: ek hou daarvan om te beplan en so in beheer te voel.

Dis egter is ‘n groot genade van ons Here dat ‘n mens dit kan raaksien en dit dan kan bely. Die raaksien maak dat ‘n mens afstand daarvan kry, vir jouself kan sê: hier is sy (die ego) al weer, sy wil so graag alles beheer… So kan ‘n mens Hom vra vir sy hulp.

Nou kan daar ‘n aanvaarding kom, ‘n wete, dat ‘n groter plan besig is om te ontvou in ‘n liefdevolle Vaderhand op sy volmaakte manier en in sy volmaakte tyd. Al laat dit my (eintlik net my ego) nie altyd lekker voel nie, kan ek daarin berus dat Hy altyd beter weet.

Net die vorige week by die wetenskapklub sien ons die spirale:

20161026_105923_resized

20161026_105543_resized

Dit herinner aan ‘n ontvouing.

Hierdie varingblare vertel dieselfde storie:

varing-1

Daarom is die twee letters wat ek deesdae meer wil gebruik ‘n D en ‘n V langs mekaar, D.V., Deo Volente, as die Here wil, en om Hom en sy tyd en prosesse meer te vertrou en daaraan oor te gee.

Ons, as sy kinders, kan rus in die wete dat Hy alles ten goede laat meewerk, deur al die groter en kleiner pyne van die lewe.

20161103_150723

Stof tot nadenke . . .

by ⋅ 2 Comments

Fil 3:20a Maar ons is burgers van die hemel. . .

Sedert die laaste bloginskrywing was daar ‘n groot verlies in ons lewens: my skoonma is verlede Vrydag oorlede. Dis asof verlede week se inskrywing profeties was en ek kon opnuut troos vind in die woorde, die gedig. Ons het ook soveel troos ondervind in die woorde, die omgee en liefde van mense om ons.

ma-susan-9-nov-16

Daar is niks soos die donkerte van dood om ‘n mens te laat besef hoe verganklik, hoe tydelik ons lewens hier is nie. Dit is juis in hierdie oomblikke wat ons intens soek na lig, na iets meer, iets groters. Dit laat ons besef dat ons eintlik deel is van ‘n ander wêreld. . .

img_0339

Die verlies is swaar, maar ons troos lê daarin dat sy nou haar permanente intrek geneem het: haar aardse tentwoning is afgebreek en sy leef nou in haar vaste hemelwoning.

Stof tot dankbaarheid

Met Ma Susan, 1929-2016, se gedenkdiens

vier syfers, ‘n strepie, vier syfers
‘n geboorte, ‘n lewe, ‘n sterwe
lewe het uit-gesyfer . . .
stof wat teruggekeer het na stof,
die woestynwind waai
en ‘n plek is vir altyd leeg

twee datums, ‘n begin, ‘n einde
aan mekaar verbind
die berusting: alle tye rus in sy hand,
die altyd oop, uitgestrekte Hand . . .
wanneer ons hand daarin kom rus
sal dit nooit uit geruk word nie
nie tot in alle ewigheid nie . . .

vier syfers, ‘n stofstrepie, vier syfers
nie ‘n einde
maar ‘n begin . . .
‘n terugkeer van ‘n onsterflike siel
na die onsterflike Stofmaker

Ons sal Ma mis, maar dit troos om te weet waar Ma is. . .