Uit Johannes 19:18 Daar het hulle Hom gekruisig. . .
✝ransformeer
U kruis hard
U hart sag
my kruis sag
my hart hard
Here, U weet dis sagte harte waarin Liefde klop, wat lei tot lewens wat neergelê word, ‘n kruis wat opgeneem word en ‘n wêreld wat getransformeer word.
Here, help ons om vandag stil te word, op te kyk na U waar U aan die kruis hang en ons harte oop te stel vir U sagte influistering daarin . . .
2 Kronieke 16:9a Die Here het sy oë oral op die aarde sodat Hy dié kan help wat met hulle hele hart op Hom vertrou.
Dit was ‘n artikel in ‘n kettingwinkel se tydskrif wat my oog gevang het. . .
Om op te kyk is nie vir ons vreemd nie, want ons Here Jesus het ook gereeld opgekyk:
Uit Matt 14:19 Hy het vir al die mense gesê hulle moet op die gras gaan sit. Toe het Jesus die vyf brode en die twee visse geneem en Hy het opgekyk na die hemel. Hy het God geprys en dankie gesê vir die kos.
Joh 11:41 Hulle het toe die klip weggerol. Jesus het opgekyk boontoe en gesê: “Vader, Ek dank U dat U My verhoor het.
Soveel heiliges deur die eeue het ook opgekyk. Stefanus (Handelinge 7) het opgekyk na die hemel voordat hy gestenig is.
Die artikel haal navorsing aan wat bewys dat dit mens positief kan laat voel wanneer mens opkyk. Is dit omdat ons as Christene dan ten diepste ervaar dat ons burgers van die hemel is? In Psalm 42:7 lees ons “deep cries out to deep”.
Besef ons dan ook ten diepste dat ons Vader se oë altyd op ons gerig is?
Here, U is oral, U oë is oral op die aarde. U wil graag hê dat ons oogkontak moet hê.
Hebrews 12:2 Amplified Bible (AMP) [looking away from all that will distract us and] focusing our eyes on Jesus, who is the Author and Perfecter of faith…
Hierdie pragtige woorde uit die lied van Alan Jackson herinner ‘n mens daaraan:
Turn you eyes upon Jesus,
Look full in His wonderful face;
And the things of earth will grow strangely dim
In the light of His glory and grace.
Wanneer ons hierdie oogkontak behou, word ons sig herstel.
“The eye through which I see God is the same eye through which God sees me; my eye and God’s eye are one eye, one seeing, one knowing, one love.” Meister Eckart
Matt 12:34 Waar die hart van vol is, loop die mond van oor.
Sommer hier aan die begin van Lydenstyd, nog voordat ek kon besluit waarvan ek moontlik kon vas, het dit gebeur: my stem het verdwyn. Laringitus en ‘n erge seer keel het twee wagte geword wat binne en toe sommer ook voor my mond geplaas is!! Die dokter gee baie medisyne en sê my stem moet rus.
Aanvanklik het ek nie gedink dat dit vir my moeilik sou wees nie, want ek is mos gewoond aan stilteretreats. Maar om in jou alledaagse omgewing nie te praat nie, is ‘n totaal ander storie. Ly ek dalk aan praatsiekheid?
Hoeveel anders is dit nie om eers mooi te besluit of ek hierdie enkele woorde gaan sê of nie? Toe ek later begin skryf wat ek wil sê, besef ek dat wanneer ‘n mens sien wat jy sê, sien jy jou woorde in ‘n totaal nuwe perspektief! Dis asof mens ook vooraf besin oor watter effek hierdie woorde gaan hê.
Die Engelse spreekwoord lui: “Silence is golden”.
U nooi ons altyd uit om naby U te bly, om sodoende ingestem te bly om u sagte influistering in ons harte duidelik te hoor.
Hierdie praat-vas word toe ‘n gulde geleentheid om opnuut my taal te gaan haal uit die stilte van my hart. Dan sal ek myself nie later vaspraat nie. . .
Joh 3:30 Hy moet meer word en ek minder.
Windmakerig
Ek
Groot
Opgeblaas
U darenteen so egoloos
laat U doringkroon my prik
sodat ek afblaas van eie wind
sodat u Geeswind my kan vul
maar ek is so pure sif. . .
niks is vir U onmoontlik
solank ék net winduit is. . .
Here, help my asseblief om tot daardie punt te kom waar ek bloot net soos U kan sê: “Laat U wil geskied.” U weet ons gees is gewillig, maar ons vlees is swak.
Met ons onlangse bosveldvakansie het ‘n vrolike bos blomme ons met ons aankoms verwelkom.
Soos die dae verloop het, het die blomme begin verwelk. Die proses was onkeerbaar, onomkeerbaar. . .
Ons kan aanvaar dat dit die verloop van ons lewe hier is, maar dat ons deur Sy lens tog ‘n dieper skoonheid daarin kan raaksien. Dit laat ons ook uitsien en smag na die volmaakte, die onverganklike.
1 Petrus 1:3,4 Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! In sy groot ontferming het Hy ons die nuwe lewe geskenk deur die opstanding van Jesus Christus uit die dood. Nou het ons ‘n lewende hoop op die onverganklike, onbesmette en onverwelklike erfenis wat in die hemel ook vir julle in bewaring gehou word.
Eendag, wanneer die nuwe hemel en die nuwe aarde aanbreek, gaan niks meer verwelk of sterf nie. Die beste van alles: Wie ons daar gaan verwelkom!
Psalm 119:68 U is goed en U doen goed; leer my u voorskrifte.
Dit het so onverwags gebeur: ek is skielik bygedam, op my duim. Ek het my hand na agter uitgesteek omdat ek iets agter my kop gehoor het en daar steek die by my so onverwags, so seer. Iemand help om die angel met ‘n mes uit te skraap. . .
Die raad kom in: smeer koeksoda, tandepasta of heuning aan. Heuning?! Nee dankie, op hierdie stadium wil ek asseblief niks weet van enige by-produk nie!
Aristoteles het gesê: Ons kan nie leer sonder pyn nie.
Met die pynlike rooi swelsel, het ek gaan stilword. Wat wil dié pyn my leer? Toe kom dit: het ons nie maar almal, soos ‘n by, twee ekstreme kante nie? Aan die een kant is ons in staat om soetheid en heilsaamheid te bring en aan die ander kant het ons ‘n giftige angel. . .
Hoeveel keer bring ek my angelkant na vore, veral met woorde wat seerder as bysteke kan wees en onsigbare pynlike wonde veroorsaak? Dit tref my ook dat hoe selfvernietigend die interaksie vir die by was. . .
Niemand is goed nie, ons het almal angels. Vreemd genoeg, laat ons angelkante ons besef dat ons sonder die Here niks goeds kan doen nie. Tog aanvaar Hy ons met albei ons kante en het Hy boonop die angel van ons sonde aan sy liggaam aan die kruis gedra.
Dis my begeerte dat hierdie pynlike les sal bly vassteek, dat dit nie by my sal verbygaan nie.
Lyding is ‘n streng onderwyser, maar ‘n uitstekende een, volg die spreekwoord.
Gebed: Here, help my asseblief om ook van my angelkant bewus te wees en eerder egte soetheid, U soetheid, in mense se lewens te bring. Al wat ek moet doen is om digby U te bly vir U werking in my.
Dalk kan ek na ‘n paar dae die woorde van die psalmskrywer beaam in Psalm 119:71 Dit is vir my goed dat ek swaargekry het, want daardeur het ek u voorskrifte geleer.
So leer ons wat die hoofsaak en wat bysake is.
Psalm 31:15-16 Maar ek vertrou op U, Here, ek sê: U is my God. My tye is in u hand.
Ek het die voorreg gehad om my skoonma, wat ‘n rukkie gelede oorlede is, se Bybel te kry. Tussen die blaaie was daar kosbare ontdekkings. . . Dis asof sy met my gekommunikeer het.
Die gedig hieronder was ook daar, netjies uitgeknip:
Unfolding the Rose
It is only a tiny rosebud,
a flower of God’s design,
but I cannot unfold the petals
with these clumsy hands of mine.
The secret of unfolding flowers
is not known to such as I.
God opens the flower so sweetly;
when in my hands they die.
If I cannot unfold a rosebud,
this flower of God’s design,
then how can I have wisdom
to unfold this life of mine?
So I’ll trust Him for leading
each moment of my day.
I’ll look to Him for His guidance
each step of the pilgrim way.
For the pathway that lies before me
only my heavenly Father knows
I’ll trust Him to unfold the moments
Just as He unfolds the rose. . .
Here, elke roos is ook die werk van U hand en daarom weet U hoe om dit te ontvou. Daarom kan ek rus in die wete dat U, wat my ook geskep het, my lewe sal ontvou op U volmaakte manier en tyd.
Hier op aarde is dit vir ons soms moeilik om aan hierdie belofte vas te hou, ons raak so gou ongeduldig en wil self ingryp. . .
Laat elke roos wat ons sien ons daaraan herinner dat ons hier veilig in U liefdevolle skepper- en sorghand is en dat ons op U kan vertrou.
Laat ons onthou: die Roos van Saron het ook die ontvou vertrou . . .
Jakobus 4:13-15 Kom nou, julle wat sê: “Vandag of môre sal ons na dié en dié stad toe gaan en ‘n jaar lank daar bly; ons sal sake doen en geld maak.” Julle wat nie eers weet hoe julle lewe môre sal wees nie! Julle is maar ‘n damp wat ‘n oomblik verskyn en sommer weer verdwyn. Julle moet eerder sê: “As die Here wil, sal ons lewe en sal ons dit of dat doen.”
Die afgelope ruk het ek weer intens besef dat ek glad nie in beheer is nie en ook dat ek glad nie veronderstel is om in beheer te wees nie.
My planne vir verlede week was al ‘n jaar tevore gemaak. Toe is hierdie planne omvergewerp. Ek was eintlik verbaas hoe moeilik dit vir my was om te aanvaar dat dit nou so is. . .
Jesus se woorde aan Paulus op die Damaskuspad raak my diep aan: Handelinge 26:14b Jy maak jou net seer deur jou te verset.
So: ek het die keuse om my te verset, met al die pyne wat daarmee saamgaan, of om te aanvaar, wat ook ‘n pynlike proses is, maar wat uitloop in ‘n vrede, ‘n berusting dat daar ‘n groter plan aan die werk is.
Die verset is ‘n blinde protes: ek kan nie en wil dalk nie sien wat regtig aan die gebeur is nie. Indien ek egter dieper in die pyn ingaan, myself begin afvra wat ek voel en waarom ek dit voel, sien ek in dat dit my ego in een van sy vele vermommings is, wat na vore kom: ek hou daarvan om te beplan en so in beheer te voel.
Dis egter is ‘n groot genade van ons Here dat ‘n mens dit kan raaksien en dit dan kan bely. Die raaksien maak dat ‘n mens afstand daarvan kry, vir jouself kan sê: hier is sy (die ego) al weer, sy wil so graag alles beheer… So kan ‘n mens Hom vra vir sy hulp.
Nou kan daar ‘n aanvaarding kom, ‘n wete, dat ‘n groter plan besig is om te ontvou in ‘n liefdevolle Vaderhand op sy volmaakte manier en in sy volmaakte tyd. Al laat dit my (eintlik net my ego) nie altyd lekker voel nie, kan ek daarin berus dat Hy altyd beter weet.
Net die vorige week by die wetenskapklub sien ons die spirale:
Dit herinner aan ‘n ontvouing.
Hierdie varingblare vertel dieselfde storie:
Daarom is die twee letters wat ek deesdae meer wil gebruik ‘n D en ‘n V langs mekaar, D.V., Deo Volente, as die Here wil, en om Hom en sy tyd en prosesse meer te vertrou en daaraan oor te gee.
Ons, as sy kinders, kan rus in die wete dat Hy alles ten goede laat meewerk, deur al die groter en kleiner pyne van die lewe.
Johannes 14:6a Jesus het vir hom gesê: ”Ek is die weg en die waarheid en die lewe.
Alles is nogal deurmekaar op die oomblik in ons land. Dit voel asof alles val en wat nog nie geval het nie, is op pad om te val. . .
Maar wat daarvan as ons heeltemal anders daarna kyk? Ons as Christene het ‘n ander uitkyk op die lewe, want ons kan opkyk na Lewe.
Die diep wete dat God altyd aan die werk is en dikwels op baie vreemde maniere, behoort ons as Christene gemoedsrus te gee te midde van enige onrus, enige val . . . In sy arms hoor ons sy sagte fluisterstem.
Troosfluisteringe
alles is reg
Ek is nie weg
Ek is die weg
Wil Hy dalk juis hê ons moet in hierdie tyd val: in sy arms in? So word die val-pad, die af-pad dan ‘n op-pad, op pad saam met Hom.
Kom ons val elke dag in die pad, op hierdie pad!
Joh 3:16 “God het die wêreld so liefgehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat dié wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal hê.
Ons ervaar steeds die rimpeleffek van wat verlede Woensdag in ons kompleks afgespeel het. . . Dit het ‘n invloed op soveel mense se lewens.
Die afgelope Sondag was daar ‘n diens en kranslegging by ons klubhuis. Die mense, oor alle grense heen, het in groot getalle opgedaag, soveel so dat daar nie genoeg sitplek was nie. Soveel bosse blomme is gebring. Die tragiese gebeure het mense nader aan mekaar gebring. Pyn is ‘n universele taal.
Ek hoor en sien hoe mense met mekaar praat, mekaar ondersteun. Bure ontmoet mekaar vir die eerste keer. . . Mense, medepelgrims, sien mekaar regtig raak.
Pelgrims
weens sonde
het ons almal wonde
niemand is ongeskonde
tog raak ons so verbonde
Pyn en lyding maak ons opnuut bewus van ons gebrokenheid en ons gebroke wêreld. Dit skud ons tot in die oomblik in, ons volle aandag is skielik hier. Ons broosheid en breekbaarheid maak ons bewus daarvan dat ons heling nodig het, dat ons nie sonder ‘n Verlosser kan leef nie.
Here Jesus, U het U daartoe verbind om ons wonde te verbind en ons daardeur aan U verbind. So verbind U ons ook aan mekaar deur ons wonde.
Die volgende woorde is vir my nou baie kosbaar: Hosea 2:18-19 Ek gaan jou my bruid maak vir altyd. Ek gaan jou aan My bind deur my weldade en my goeie sorg, deur my liefde en my ontferming. Ek gaan jou aan My bind deur my onverbreekbare trou sodat jy aan My, die Here, toegewy sal wees.
Ek kyk af en net hier op die harde pad, reg onder my voete, sien ek sy trou raak:
Gister, na ‘n heerlike reënbui deur die nag, sien ek in hierdie poeletjie sy hart van liefde wat oorloop vir ons. . .
Ja, Here, tekens van U troue liefde is oral sigbaar, dikwels op plekke waar ons dit die minste verwag. . .