Brandende liefde

by ⋅ 1 Comment

When you really gaze at something, you bring it inside you. John O’Donohue

Ek het lank en stil by hierdie gras gesit.

Hierdie veld is onlangs afgebrand en tussen die swart stopsels het hierdie nuwe groen blaartjies verrys.

‘n Buite-landskap word ‘n binne-landskap. . .

Soms mag dit voel asof ‘n verterende vuur deur mens trek en dit ‘n roetlandskap agterlaat.

Maar tog, op ‘n dag, heel onverwags, verrys die nuwe groen lewe. . .

Dié wonderlike waarheid dat dood nooit die laaste sê het nie, word oor en oor bevestig in elke klein groen opstanding, die hele veld vol.

So selfs al mag dit voel asof gedeeltes van ons binne-landskap afgebrand het, is dit ‘n uitnodiging om net hoopvol en geduldig te bly wag, al verstaan ons nou nog net mooi niks nie.

Life can only be understood backwards; but it must be lived forwards. Soren Kierkegaard

Hier is ons Here, al moet daar soms ‘n vuur deur ons gaan, kan ons weet dis die werking van U vurige liefde. U sê in Hosea 11:8 My liefde brand te sterk.

U palm is op ons en U plan is altyd ‘n groeiplan. Soms moet U van ons binnegras wegbrand om plek te maak vir nuwe lewe om deur te breek.

Tog weet ons na die tyd dat ons geloof versterk is en dat U ons nader in U brandende liefdeshart ingetrek het, hoewel dit vir ons ‘n pynlike proses was.

Ons weet ook daarna dat alles alleen kon gebeur het as gevolg van U opstandingskrag wat deur ons vloei. U plan is lewe, nie dood nie!

Efes 3:20-21 Aan Hom wat deur sy krag wat in ons werk, magtig is om oneindig meer te doen as wat ons bid of dink, aan Hom kom die eer toe, in die kerk, deur ons verbondenheid met Christus Jesus, deur al die geslagte heen tot in alle ewigheid. Amen.

Kom ons kyk vandag met nuwe oë in hierdie lenteseisoen na elke groen spatseltjie kleur en besef dat die lenteprag getuig van Sy oneindige, onuitputlike lewegewende krag!

Here, U wonderdade is te groot vir ons, daarom raak ons stil en kan ons hoor hoe elke groen blaar hierdie allermooiste opstandingslied uitjubel en die koorklanke weerklink tot in die hoogste hemele.

‘n Hart gevul met die brandende vlam van U liefde ervaar dit ten diepste . . .

‘n Koringkorrel

by ⋅ Leave a Comment

Johannes 12:24 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, as die koringkorrel nie in die grond val en sterf nie, bly dit alleen; maar as dit sterf, dra dit veel vrug.

Francis van Assisi was ‘n man wat sy lewe neergelê het: ‘n koringkorrel wat gewillig in die grond geval het en gesterf het.

Dit was nie altyd vir hom maklik om hierdie pad van selfverloëning te stap nie.

Hoe was dit vir hom moontlik? Hy het Liefde in die oë gekyk en Sy stem gehoor. Sy lewe sou daarna nooit weer dieselfde wees nie. Hy het geweet dat niks sou hom uit hierdie heilige hande kon ruk nie, niks sou hom daarvan kon skei nie, al was die lewe vir hom soms hoe donker, hoe swaar. Hy het geweet dat die Een wat hom daartoe genooi het, self hierdie pad gestap het en is elke oomblik by Hom en of hy, wat Francis is, dit ervaar het of nie.

Francis het ‘n onverbreekbare band met sy Here gehad. Een van sy gebede was: “My God and my all!”

Sy lewe het ‘n ryke oes gelewer en tot vandag toe nog stroom pelgrims na Assisi, ‘n klein dorpie in Italië, waar Hy geleef het.

Francis inspireer ons om ook Liefde in die oë te kyk en gewillig te wees om ons lewens vir Hom neer te lê. Ons staan elke oomblik voor ‘n keuse of ons ja of nee daarop gaan antwoord.

Die pad van selfverloëning is nie maklik nie, maar dit is die pad na die ware lewe.

Uit die laaste reëls van “The Holy Longing” deur Johann W. Von Goethe word die ander pad beskryf:

And so long as you haven’t experienced this: to die and so to grow,
you are only a troubled guest on the dark earth.

Here, dankie vir voorbeelde van mense soos Francis wat ons vandag nog steeds inspireer om soos U te leef, wat vir ons kom wys het watter vrug U uit een koringkorrel kan voortbring. . .

In verwondering oor U hande(linge)

by ⋅ Leave a Comment

1 Kor 3:6b maar dit is God wat laat groei het.

Elke lente verwonder ek my opnuut aan die oorvloedige verskyning van nuwe lewe. Hierdie liggroen blaartjies is so pasgebore en broos, maar tog bly hul verbind aan die boom. Dis slegs deur hierdie verbinding dat verdere groei moontlik is.

Dis asof ‘n liefdevolle hand hul vashou. . .

Here, dankie vir tekens van nuwe lewe oral in die natuur. Mag daar tekens van nuwe lewe in ons wees, want ons weet U hand is altyd daar. U hou ons vas, versorg ons en wil ons laat groei. Mag ons dit ervaar en onsself oorgee aan U groeiprosesse.

Ons wil saam met Dawid sing soos in Ps 31:6a  In u hande gee ek my lewe oor…

Stomp-af gesny. . .

by ⋅ 1 Comment

Die lewe se snye en snoeie laat mens verlies ervaar, so erg dat mens later ‘n gevoel van afgestomptheid mag beleef. . .

Hierdie boom lyk morsdood, asof daar nooit weer lewe uit sal spruit nie. ‘n skynbaar hopelose toestand.

Maar tog, op ‘n dag:

Dis ‘n wyse Hand wat gesnoei het, dis dieselfde Hand wat laat groei het.

Sy plan is altyd ‘n groeiplan, maar dit word voorafgegaan deur ‘n pynlike snoeiplan. . .

Here, vergewe my dat ek so dikwels net ‘n nuwe seisoen se oorvloedige koms wil ervaar en tydens die wintertyd so gedurig kan kla, myself so bejammer en so stompsinnig kan wees.

Help ons asseblief om in elke seisoen net te weet: U volmaakte tuiniershand is op ons. Help ons om onlosmaaklik aan U verbind te bly, in die onverstaanbare, onverklaarbare kaalgestrooptheid, maar ook in die daaropvolgende seisoen met sy oorvloedige liggroen groei.

Na elke snoei groei ons lewensbome soos U dit wil hê. Ons wortels is versterk teen storms en kan ons selfs meer skadu aan moeë reisigers bied.

Elke druppel dou: ‘n teken van sy trou.

by ⋅ Leave a Comment

Die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal omskryf dou as volg: “Vogtigheid in die lug wat op die oppervlak van koue voorwerpe neerslaan, veral in die nag.”

Sagaria 8:12 “Ek saai die saad van vrede en voorspoed onder julle. Die wingerde sal swaar dra aan druiwe. Die aarde sal sy opbrengs lewer en die hemel sal dou lewer.

Deut 33:28 Daarom sal Israel in veiligheid woon, en die voorspoedige Jakob in sekerheid, in ’n land van koring en wyn, waar dou van die hemel drup.

In die donkerte van die nag, gebeur iets baie spesiaals: hemelse geskenke word druppelsgewys gedeponeer.

Ps 127:2 In vain is your earlier rising, your going later to rest, you who toil for the bread you eat, when he pours gifts on his beloved while they slumber. 

Here, soos wat U in die natuur u dou oornag skenk, skenk U aan ons ‘n dou-seën deur elke nag: dít wat ons nodig het vir die nuwe dag. In elke druppel is U en u tere sorg ingebou. Met elke sonsopkoms kan ons ontdek dat dit reeds daar is: druppels genade met hemelse presisie afgelewer vir elkeen van U kinders elke dag.

Laat asseblief U onverdiende porsies lewegewende geskenke ons binnedring en ons verkwik, verfris, om met hernude ywer elke dag voluit vir U te leef. So sal ons elke dag se stormwaters kan trotseer, want ons is dou-deurdrenk!

Elke doudruppel is ‘n druppel hemel wat op ons val en is ‘n seker teken van U seën en trou. . .

Ook hierdie vlieënde piesang is haarfyn beplan!

by ⋅ Leave a Comment

Ons was vir ‘n paar dae in die Pilanesbergomgewing gewees. Die een dag sit ons buite ons huisie en hier kom land ‘n geelbekneushoringvoël sommer so op die ruglening van een van die stoele, reg hier by ons. Hy gee genoeg kans sodat ek die kameralens kon inspan om hom van naderby te bekyk. Hy het my hom van alle hoeke laat beskou, selfs later sy rug op my gedraai en ons het mekaar as’t ware aangegaap.

Dis deur die lens wat ek iets opmerk. . .

Daar is iets baie unieks aan die neushoringvoëlfamilie: hulle het wimpers! Sowaar!

Met verdere internetondersoek bly dit dat dit net hulle en volstruise is wat wimpers het.

Dit het my weer eens laat besef hoe wonderbaarlik ons God alles geskape het, verweef het. Ook hierdie neushoringvoël is haarfyn beplan!

Hulle het ook die bynaam as “vlieënde piesangs” verwerf. Dis nie moeilik om te sien waarom nie. Ek weet nie of hy by my kom kos soek het nie, maar hierdie vlieënde piesang het mý beslis gevoed.

Ps 139:14 Ek wil U loof, want U het my op ‘n wonderbaarlike wyse geskep. Wat U gedoen het, vervul my met verwondering.

Here, U het álles op ‘n wonderbaarlike wyse geskep. Dit laat ‘n loflied op ons lippe weerklink!

Lente-omwenteling

by ⋅ Leave a Comment

Daar is niks soos die lenteseisoen om ons te herinner aan hierdie woorde van Jesus nie:

Joh 11:25-26 Toe sê Jesus vir haar: “Ek is die opstanding en die lewe. Wie in My glo, sal lewe, al sterwe hy ook; en elkeen wat lewe en in My glo, sal in alle ewigheid nooit sterwe nie. Glo jy dit?”

Op die perfekte wentelbaanposisie, in die lenteseisoen, kom daar vanuit die oënskynlik lewelose wintertakke nuwe lewe na vore. Hierdie lewe was besig om in onsigbare donkerte te vorm. Die wintertakke was toe nie dood nie, maar swanger van belofte! Geen grens kon die nuwe lewe terughou nie.

Dis asof hierdie lentebloeisel in ‘n reinwit opstandingskleed triomfantelik hierdie waarheid bly verkondig dat nuwe lewe altyd deurbreek.  Die spierwit meeldrade met hul goue koppe asook die nuwe groen blare reik opwaarts: padwysers na die ewige Ligbron.

Die oënskynlik lewelose hout dra toe al die tyd nuwe lewe!

Boonop kan ons vashou aan die grensverskuiwende belofte: “Christ has died, Christ is risen, Christ will come again.”

Mag hierdie waarheid elke dag ‘n totale omwenteling in ons lewens teweegbring!

Onaantasbaar

by ⋅ Leave a Comment

Joh 10:29 Dié wat my Vader vir My gegee het, is die belangrikste van almal, en niemand kan hulle uit die hand van die Vader ruk nie.

Iemand het onlangs vir my hierdie houtbeeld as geskenk gegee. Ek hou dit gereeld in my hand, maak dan my oë toe en voel ek wat ek gewoonlik net sien: die Hand, die mens, die liefde . . .

Só hou God ons elke oomblik in die holte van sy hand. Sy koesterende nabyheid en troue liefde is altyd daar, dis ‘n onverbreekbare band.

Dieselfde hande wat die ganse heelal geskep het, hou ons altyd vas.

Uit die Passion Translation van Ps 16:8 : Because You are close to me and always available, my confidence will never be shaken, for I experience your wrap-around presence every moment.

Daarom kan ons ontspan en met volle oorgawe en vertroue tot rus kom in Hom met die stille versekering dat daar niks is wat ons uit Sy hand kan ruk nie, ons is werklik onaantasbaar!

Kruispadvrae

by ⋅ 1 Comment

Daar is niks soos die dood van ‘n geliefde om ‘n mens weer by die diep vrae oor lewe en dood te laat stilstaan nie.

Ek wil myself elke dag afvra watter pad ek kies: die doodspad of die lewenspad? Ons staan hoeveel kere ‘n dag voor ‘n kruispad.

 

Besinning

lewe ek my in die dood in
of dood ek my in die Lewe in?
dít is die sin van onsin –
so word ons Syne
en Hy ons s’n

Wanneer ons elke dag telkemale sterf aan onsself, ons planne en ons wil, is ons lewe op die regte pad. Hierdie selfopofferende pad voel egter so dikwels na ‘n doodspad. Dit vra ‘n gedurige oorgawe, soos Jesus in die tuin van Getsemane – “Laat nogtans nie my wil nie maar u wil geskied!”

Francis van Assisi en Ma Jannij het Jesus se pad in hulle lewens nagevolg.

Fil 1:21 want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins.

1 Kor 1:25 Wat vir die wêreld die onsin van God is, is groter wysheid as die wysheid van mense, en wat vir die wêreld die swakheid van God is, is groter krag as die krag van mense.

In ons geloof lê die grootste wyshede verskuil in die grootste paradokse.

Gebed: Here, help my asseblief om U opstandingskrag alreeds hier daagliks te ervaar met elke klein bietjie sterf-aan-self.

Bloeiseisoen

by ⋅ 1 Comment

Matt 5:4 Geseënd is dié wat treur, want hulle sal vertroos word.

Dis vanoggend Ma Jannij se dankdiens.

Ons harte is seer en ons ontvang troos en bemoediging vanuit verskeie oorde. Hierdie perskebloeisels het ook vir my ‘n spesiale boodskap gebring. Dis nog winter, maar hier is hulle alreeds. . .

Ma Jannij, ek het lank by hierdie bloeisels stil geword en besef dis ‘n metafoor vir jou lewe: jy het dapper jou brose, skone kroonblare op jou kenmerkende stil manier oopgevou om jouself beskikbaar te stel vir Sy lewenskrag om in jou en deur jou te vloei.

Met liefde, blydskap, volle oorgawe en selfopoffering het jy geleef sodat jou lewe ‘n ryke vrugte-oes kon nalaat.

Psalm 16 was jou gunsteling psalm. Uit die laaste vers kom die woorde: U leer my hoe om te lewe. By U is daar oorvloedige blydskap. Uit u hand kom net wat mooi is.

Ma Jannij, deur die verlies van jou lewenskroonblare weet ons daar het ‘n oorwinnaarskroon te midde van oorvloedige hemelse feesblydskap vir jou gewag, want dis Koningsbloed wat deur jou gevloei het, jou lewe laat bloei het. . .

So beleef ons in hierdie nuwe seisoen U seën te midde van ons seer en al is ons harte broos, bring dié wete vir ons bomenslike troos.