Matt 6:29 Maar Ek sê vir julle: Koning Salomo was ryk en hy het mooi aangetrek, maar sy klere was nie so mooi soos een van hierdie blomme nie.
Ons was vir ‘n paar dae in die Bosveld. In ons naweekhuis het ‘n bos papawers, gerangskik in ‘n blompot, ons ingewag. Ek moes eers aan hulle raak om te voel of hul eg is, amper soos ‘n Thomas-voel. Dadelik het ek geweet dat hier ‘n dieper boodskap gaan kom.
Jesus het saam met sy dissipels deur die veld geloop en die skoonheid van die lelies onder hul aandag gebring. . .
Deur die lens kom dieselfde boodskap:
Jammer, Salomo, inderdaad kom jy sleg(s) tweede hier. . .
Jesus laat sy storie ‘n draai loop deur die skoonheid van ‘n brose, verganklike blom om ons te laat besef dat Hy sal sorg, dat ons nooit bekommerd hoef te wees nie.
Die stralende skoonheid van hierdie blomme herinner ons daaraan om as ligdraers te leef en ook dat Hy die spil is waarom ons lewens moet draai. . .
Matt 6: 33 Nee, beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir die wil van God, dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee.
Ps 121:1 ‘n Pelgrimslied. Ek kyk op na die berge: waarvandaan sal daar vir my hulp kom?
Dié beeld van Francis op berg Subasio het vir my ‘n diep kyk in ‘n geheim van sy lewe gebied:
Hy het gereeld opgegaan berg toe om tyd alleen met God te spandeer. Hier lê hy plat op sy rug.
Francis het ook hier Jesus se voorbeeld gevolg:
Lukas 6:12 In daardie tyd het Jesus uitgegaan na die berg toe om te bid en die hele nag deurgebring in gebed tot God.
Dis wanneer mens gereeld in stille oorgawe jou rug laat rus teen die Rots, dat jou rug breed genoeg raak wanneer jy terugkeer na jou lewensvallei en dat jy nie met jou rug teen ‘n muur sal staan nie, omdat Sy hulp, sy nabyheid altyd daar is.
Is dit ‘n tydlose bergtydgeheim dat jou (uit)sig hier herstel word en dat jy ervaar hoe die Rots jou oral omvou en invou?
Die pelgrimsreis na Rome en Assisi is agter die rug. Dis vir my moeilik om hierdie ervaring in woorde te vertaal, maar ek gaan tog probeer om dit met ‘n paar straaltjies sinne elke week hiernatoe te lei, van dít wat my bybly, wat steeds my hart week maak en my gebed is dat dit dieselfde vir jou sal doen.
Hieronder is ‘n gedig wat ‘n anonieme persoon oor Francis se lewe geskryf het:
Peace Prayer of Saint Francis
Lord, make me an instrument of your peace: where there is hatred, let me sow love; where there is injury, pardon; where there is doubt, faith; where there is despair, hope; where there is darkness, light; where there is sadness, joy.
O divine Master, grant that I may not so much seek to be consoled as to console, to be understood as to understand, to be loved as to love. For it is in giving that we receive, it is in pardoning that we are pardoned, and it is in dying that we are born to eternal life. Amen.
Ons is so dankbaar vir mense wat so geleef het en ons steeds inspireer. Francis het vir ons gewys wat één mens kon doen wat Jesus se voorbeeld nougeset nagevolg het, wat Hom bo alles liefgehad het.
Dit is geen wonder dat hierdie gebed al so dikwels getoonset is nie, dit is en sal altyd aanklank vind by mense wat op soek is na vrede wat begin in harte en wat lei na vrede op aarde.
Hieronder is twee mooi weergawes (met beeldmateriaal van Assisi in die eerste een).
Maak ons ook asseblief U instrumente, Heer, ons stem in om weer ingestem te word, want ons note raak so gou vals.
So gaan elkeen van ons se unieke melodie saam uitwaarts die wye ruimtes in om saam met dié van die engelekore te weerklink en die Vredevors die soete klanke glimlaggend geniet.
Joh 8:12 Op ‘n ander keer het Jesus vir die mense gesê: “Ek is die lig vir die wêreld. Wie My volg, sal nooit in die duisternis lewe nie, maar sal die lig hê wat lewe gee.”
‘n Ongelooflike ervaring wink: ‘n pelgrimstoer na Rome en Assisi. . .
Daarmee saam kom die uitnodiging om ‘n gemaksone te verlaat en weg, verder te reis.
Dit kos deeglike beplanning, asook besinning om te besluit wat saam gaan reis of nie. Dinge wat voorheen as noodsaaklik beskou is, sal te swaar raak om saam te dra. . . Dit geld nie net vir dit wat binne ‘n tas gepak word nie, maar ook vir dít wat binne saam gaan reis. . .
Die insig kom: om in die lig van U teenwoordigheid te reis, vereis dat mens lig reis.
(Daar gaan dus vir die volgende paar weke nie bloginskrywings wees nie. Seën vir julle almal, waar julle ook al is.)
If you change the way you look at things, the things you look at change – Wayne Dyer
Sou ‘n mens nie bekend wees met herfsseisoene nie, sou dit kon lyk asof ‘n tragedie homself afspeel: die blare van die boom word afgesny van hul normale voedingsbron, hulle kan nie meer fotosinteer en word as’t ware geamputeer. Hulle val na die grond. . .
Tog kon die herfsblare, net voor hul val, vir die eerste (en enigste) keer hul dieper kleure, wat altyd deur ‘n groen buitelaag bedek was, tentoonstel in ‘n skouspel van asemrowende vurige kleure wat andersins nooit daar sou wees nie.
Daar is met herfs, soos in elke ander seisoen, altyd die baie-groter-as-wat-ons-kan-verstaan-proses aan die gang.
Jesus se woorde in Lukas 9:24 “want elkeen wat sy lewe wil behou, sal dit verloor, maar elkeen wat sy lewe om my ontwil verloor, sal dit behou.” herinner ons daaraan.
Verder is daar ook sy woorde in Johannes 10:28 “Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal in alle ewigheid nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand ruk nie.”
Here, help ons asseblief om in ons lewens die herfsblare wat U wil laat val in volle oorgawe en vertroue te laat gaan om sodoende ruimte te skep vir die nuwe seisoen waarmee U besig is.
So word dít wat oënskynlik kon lyk na ‘n treurspel, eerder ‘n meesleurende melodie in Sy keurspel en word ek en jy genooi om in te val . . .
Jesaja 55:9 soos die hemel hoër is as die aarde, so is my optrede verhewe bo julle optrede en my gedagtes bo julle gedagtes.
Daar is soveel dinge wat op die oomblik gebeur wat mens kan laat voel asof alles ten gronde gaan. . .
Toe gaan loop ek ‘n draai in die tuin en kry ‘n visuele demonstrasie wat gerusstelling, hoop en troos bring…
Die herfsblare is besig om te val, hulle gaan letterlik en figuurlik ten gronde.
Maar: daar tussen die blare, wat onafwendbaar gaan val, is die versekering, die belofte, dat daar ‘n nuwe seisoen op pad is: die beskermende skutblare wat die nuwe delikate lewe daar binne veilig bewaar en beskut teen die ongenaakbare winterkoue totdat die presiese tyd aanbreek en die nuwe blaartjies, in die nuwe seisoen, in liggroen lewe kan oopvou, ontvou. . .
Die volgende woorde van die Psalmdigter kom by my op:
Ps 46:8 Die Here, die Almagtige, is by ons, die God van Jakob is vir ons ‘n beskutting. Sela
Here, dankie dat U in elke seisoen van ons lewe by ons is. U het altyd ‘n groter plan wat soveel groter is as wat ons ooit kan dink of verstaan. Wat ons wel weet is dat U ons altyd in beskerming hou in elke seisoen van ons lewens.
Ek gaan lees wat Sela (aan die einde van Ps 46:8) beteken:
SELAH is a Hebrew word meaning ‘a musical interlude; to pause and think about what was just said or sung; or to pause and watch for a visual demonstration of what was said or sung.’
Dis asof so ‘n groot en ingrypende waarheid soos hierdie, tyd en stilte nodig het om in te sink.
U gee ook in hierdie herfsseisoen vir ons ‘n visuele demonstrasie van hierdie wonderlike waarheid. Ons dank U daarvoor, ons weet dat niks ons kan skud uit U veilige beskutting nie.
2 Kronieke 16:9a Die Here het sy oë oral op die aarde sodat Hy dié kan help wat met hulle hele hart op Hom vertrou.
Dit was ‘n artikel in ‘n kettingwinkel se tydskrif wat my oog gevang het. . .
Om op te kyk is nie vir ons vreemd nie, want ons Here Jesus het ook gereeld opgekyk:
Uit Matt 14:19 Hy het vir al die mense gesê hulle moet op die gras gaan sit. Toe het Jesus die vyf brode en die twee visse geneem en Hy het opgekyk na die hemel. Hy het God geprys en dankie gesê vir die kos.
Joh 11:41 Hulle het toe die klip weggerol. Jesus het opgekyk boontoe en gesê: “Vader, Ek dank U dat U My verhoor het.
Soveel heiliges deur die eeue het ook opgekyk. Stefanus (Handelinge 7) het opgekyk na die hemel voordat hy gestenig is.
Die artikel haal navorsing aan wat bewys dat dit mens positief kan laat voel wanneer mens opkyk. Is dit omdat ons as Christene dan ten diepste ervaar dat ons burgers van die hemel is? In Psalm 42:7 lees ons “deep cries out to deep”.
Besef ons dan ook ten diepste dat ons Vader se oë altyd op ons gerig is?
Here, U is oral, U oë is oral op die aarde. U wil graag hê dat ons oogkontak moet hê.
Hebrews 12:2 Amplified Bible (AMP) [looking away from all that will distract us and] focusing our eyes on Jesus, who is the Author and Perfecter of faith…
Hierdie pragtige woorde uit die lied van Alan Jackson herinner ‘n mens daaraan:
Turn you eyes upon Jesus,
Look full in His wonderful face;
And the things of earth will grow strangely dim
In the light of His glory and grace.
Wanneer ons hierdie oogkontak behou, word ons sig herstel.
“The eye through which I see God is the same eye through which God sees me; my eye and God’s eye are one eye, one seeing, one knowing, one love.” Meister Eckart
Vriende van ons woon op die oomblik in Duitsland. Hulle stuur onlangs vir ons hierdie sneeufoto:
Dis ‘n sneeuvlokkie, of eintlik ‘n sneeukristal, op ‘n wintersbaadjie! Die whatsapp-vriendegroep was dadelik in vervoering oor die onverwagte skoonheid daarvan.
Dit herinner my toe aan iets wat my bybly omtrent ‘n man genaamd Wilson Bentley wat vanaf 1865-1931 geleef het. Hy was een van die eerste bekende sneeuvlokkie-fotograwe. Dit was ‘n moeilike taak, want selfs onder vriespunt is sneeuvlokkies se bestaan baie kortstondig, omdat hulle sublimeer (gaan direk na die gasfase).
Hy het dit so goed gedoen dat skaars enige iemand anders vir byna 100 jaar groot moeite gedoen het om foto’s van sneeuvlokkies te neem. Hy het meer as 5000 foto’s daarvan geneem en elkeen van die kristalle was uniek!
Hier is ‘n kort video:
Bentley het die sneeuvlokkies poëties beskryf as “klein wonderwerke van skoonheid”.
Hieronder is 72 so bymekaar:
Dit laat mens jou onvermoë besef om in woorde uit te druk, dít wat mens hier ervaar. . . Tog sal ek iets probeer weergee van dít wat my hart aanraak.
Hier is oorvloedige skoonheid vanuit ‘n onuitputlike Bron en elkeen is inderdaad ‘n wonderwerk!
‘n Mens kan amper nie glo wat mens sien nie, dis verstommend, die sesvoudige simmetrie, die briljante orde in elkeen. Die delikate detail is onbeskryflik. U openbaar uself in elkeen van hulle. . . Ek ervaar ook iets daarvan hoe U dit moes geniet het om elkeen te skep, dat dit goed is in U oë en ook dat U bly is wanneer ons dit geniet.
O Heer, U plaas soveel skoonheid in hierdie sneeukristalle wat vir so ‘n vlietende oomblik bestaan. Hoeveel meer skoonheid plaas U nie in ons, die kroon van U skepping, wat na U beeld geskape is nie?!
U het ‘n meesterplan met elkeen van hulle en so ook met ons, al kan ons dit nie nou sien nie, want hier op aarde sal ons altyd net ten dele ken. Laat ons rus in die wete dat U weet wat u unieke plan met elkeen van ons is. Ons kan bloot net glo en U totaal vertrou dat alles eendag vir ons duidelik sal wees. Wat ‘n wonderlike vooruitsig!
Wilson Bentley het die sneeukristalle “ysblomme” genoem. Selfs in die koudste weer, selfs in stormwinterweer, bring U steeds vir u kinders blomme! Daarmee saam bring U vir ons ‘n vonkie warmte vanuit U vurige, oorvloedige liefde vir ons. . .
(Foto’s van sneeukristalle uit Duitsland: Bertus Malan)
