Waar ons onlangs in die warmer bosveld was, was die eerste tekens van die nuwe lente reeds daar!

Na die winterwag verskyn hierdie bloeiselprag:

Helend en strelend is hul op die oog:

Rondom die gesnoeide takke bloei hul in oorvloed. . .

Dankie, opgestane Here, dat U dit ook vir ons elke jaar in die natuur skryf dat daar altyd ‘n nuwe lente-opstanding aanbreek na elke oënskynlike klein en groot winterdood. . .

Hoe wonderlik dat ons mag weet dit is ook vir ons waar!

Op die oomblik verhelder die aalwyne ons andersins vaal winter so skouspelagtig met hul vurige kleure!



Wanneer mens lank genoeg naby hulle gaan stilstaan, sien mens die beweging raak: die bye. . .

Met oop oë, hart en ore het ek gewonder wat hierdie by my kan leer?

Die volgende gebed het gevorm:

Here, ek wil ook soos hierdie by wees: om nektar selfs in die koue, vaal en harde wintertye te bly soek en dit wat ek vind, in te drink en ook diep binne my te bêre om dit later gewilliglik saam te gaan poel, alles ter wille van ‘n groter doel. So mag elkeen van ons ons klein deeltjie bydra om in ‘n bitter wêreld soetigheid te help bring; want wie van ons smag tog nie diep binne ons na ‘n land van melk en heuning nie?

Die laaste herfsblare van die boom buite my studeerkamervenster is stadigaan besig om hul greep op die boom te verloor. . .

Dis ‘n seisoen van verlies, een van laat gaan. . .

Maar die lig wat daarop val, getuig van ons Here se teenwoordigheid ook hier. . .

Here, in die lig van u teenwoordigheid is ons áltyd stewig in u ewige greep, maak nie saak waar en waarin ons onsself bevind nie.

Johannes 10:28 Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal in alle ewigheid nooit verlore gaan nie. Niemand sal hulle uit my hand ruk nie.

Johannes 8:12 Op ‘n ander keer het Jesus vir die mense gesê: “Ek is die lig vir die wêreld. Wie My volg, sal nooit in die duisternis lewe nie, maar sal die lig hê wat lewe gee.”

Ons was vir ‘n ruk in die Drakensberge gewees en toe ons aan die einde van ons vakansie in die motor wag dat die veiligheidshek van die oord agter ons toegaan, begroet hierdie toneel ons aan die oorkant van die pad:

Help ons, Here, dat wanneer daar soms deure of hekke agter ons toegaan, ons nie onsself blind daarteen sal staar nie, maar sal bly voortreis om u alomteenwoordige lig op nuwe en verrassende maniere te beleef. . . Maak asseblief ons oë wawyd daarvoor oop.

U kleed wat met lig omhul is, wag ons om elke hoek en draai in en rus sag op ons. . . So maak U ons lewensreis een wat lig en vol lig is.

Lukas 9:23-26 Toe het Hy vir almal gesê: “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën, elke dag sy kruis opneem en My volg, want elkeen wat sy lewe wil behou, sal dit verloor, maar elkeen wat sy lewe om my ontwil verloor, sal dit behou. “Wat help dit ‘n mens as hy die hele wêreld as wins verkry, maar homself verloor of te gronde gaan?

Die afgelope Woensdag het ons Aswoensdag gevier. Sommige van ons mag dalk ‘n askruis ontvang het.

Die askruis het my ten diepste laat besef dat dit die kruisas is waarom alles draai!

Dis wanneer ons lewens om Hom draai en ons al meer en meer meegee aan sy werking binne ons, dat ons Lydingstydreis nie net swaar is nie, maar ook een van groot vreugde. Wie weet, dalk mag ons nou al Paassondag se vreugdesklokke in die verte hoor lui wat vir ons die moed en hoop sal gee om voort te bly stap op hierdie pad. . .

Verlede week se blog het die werklikheid van pyn in ons lewens aangeraak.

Hier is nog enkele gedagtes daarrondom:

 

 

 

Pynverligting

dis wanneer ek ten diepste weet:
ek hét hierdie pyn
maar ek ís nie hierdie pyn nie. . .
en vreemd genoeg
dan is ek ook nie ‘n pyn
vir dié rondom my. . .
en dalk net juis dán
kan U deur my lewe
iets van U lig laat skyn

“The reason birds can fly and we can’t is simply because they have perfect faith, for to have faith is to have wings.” JM Barrie

Daar is soveel swaar, seerkry en pyn in hierdie wêreld. Dis deel van die lewe, hoewel ons dit so graag anders sou wou hê, maar dis hoe dit is.

Jesus het dit self ondervind en ons daarvan vertel – Joh 16:33 Dit sê Ek vir julle, sodat julle vrede kan vind in My. In die wêreld sal julle dit moeilik hê; maar hou moed: Ek het die wêreld klaar oorwin.”

Dis egter wanneer ons met en in ons pyn gaan sit, dat daar ‘n bewuswording kom dat ons nie alleen in ons pyn is nie en dat daar iets soos geloofsvlerke is, wat stadig oopsprei en ons as’t ware opgelig word. . . Ons kan dit nie verklaar nie, dis ‘n diep ervaring anderkant woorde.

Help ons asseblief, Here, sterk ons geloofsvlerke, sodat ons vry en lig kan leef binne U oneindige ruimtes. . .

Kol 1:17 (NLV) Hý was daar vóór alles, en in Hom word alles saamgebind.

My man was vir ‘n paar dae in die hospitaal en Sondag kon ek hom huis toe bring. Dis ‘n pragtige, helder dag. Ons kon die son se warm strale op ons opnuut waardeer.

Op pad na ons motor toe, kyk ek af en sien die volgende op die plaveisel van die parkeerterrein:

Toe word ek opnuut so bewus daarvan dat U altyd by ons is en alles bymekaar hou, die ganse heelal en ook die stukke van elkeen van ons se lewens, al voel ons hoe stukkend.

Dié wete het my toe sommer net daar stukke beter laat voel. . . U is altyd in beheer!!

If you change the way you look at things, the things you look at change. Wayne Dyer

My Ma laat weet vroeër hierdie week dat haar bestuurderslisensie gereed is om afgehaal te word en vra my om haar na die lisensiekantore toe te neem.

Dit klink na ‘n kort uitstappie: dis mos net ‘n-afhaal-en-ry? Maar o wee, toe ons daar kom is daar baie mense wat dieselfde idee gehad het om ook op hierdie oggend hul lisensies af te haal. My moed sak in my skoene toe ek die lengte van die tou sien en dit omskakel na uureenheid. Vir baie van ons moet alles mos in ‘n kits gebeur, anders raak ons sommer dadelik omgeklits!

Dis interessant om die gesigte van die mense wat net daar aankom dop te hou tot op die punt waar hulle besef waar die punt van die tou is. . . Dis seker hoe my gesig ook gelyk het as iemand my sou dophou! Dis moeilik om jou teleurstelling te verberg.

Net daar besef ek dat ek ‘n keuse het hoe ek in die tou wil staan: met ‘n nie-aanvaardende of ‘n aanvaardende houding. Ek begin die mense om my met ‘n nuuskierige houding dop te hou. Die meeste raak verlore in die skerms van hul fone, terwyl enkeles geselsies aanknoop met die mense om hulle en ander sit of staan net.

Meteens het ek besef dat ek naby mense staan waarmee ek dalk nooit andersins in kontak sou kom nie en ek kon heerlike geselsies aanknoop. Ons is almal in dieselfde tou- bootjie. . . Ons het ‘n invloed op mekaar en ons kan besluit of dit positief of negatief gaan wees. . .

Op die ou einde toe ons na ‘n lang wag geholpe geraak het en terug motor toe loop, voel ek sommer lig.

Ons hou nie van die w-woord, die wag-woord nie, maar as ons ‘n wagtyd aanvaar en nie weerstand daarteen bied nie, is dit vol onverwagte skatte. Nêrens is dit belangriker as op ons pad met die Here nie. . .

Hy het die wêreld se tyd! Dis ons, sy mensekinders, wat so haastig en ongeduldig kan raak, terwyl Hy vir ons soveel belangrike lewenslesse in ons wagtyd kan en wil leer en ons omvorm in ons wagtyd.

Ps 131:3 Wag op die Here, Israel, nou en vir altyd.

Help ons Here om altyd op U te bly wag.

‘n Ons-word-nog-rustig-wakker tyd is een oggend hierdie week skielik onderbreek deur ‘n harde slag! Ons kyk albei in die rigting daarvan en sien net ‘n dalende flits van die allermooiste groene soos die diederik skuiling soek binne-in die potplant op die stoep buite ons kamervenster, nadat dit een van die ander kamers se venster met ‘n harde slag getref het.

Ons het geweet dis hy, want hy het ons vroegoggend al bekoor met sy sang.  Dis net hy wat hier in ons tuin met hierdie asemrowende groen verejas spog (sien blog van 16 November 2018).

Die geelvink het hom verjaag in ‘n dolle vaart en die diederik het hom misgis met die venster (dalk het hy gemeen dis ‘n veilige plek om heen te vlug). Die potplant was sy redding. . . Die geelvink het daarna ewe triomfantelik hoog op ‘n telefoondraad gaan sit.

Ons het geweet die arme voëltjie sit verskrik daar binne en is dalk beseer. Ons het bly kyk en toe ons kamera’s gaan haal om hierdie ongewone toneel vas te lê. Versigtig het ons nader gegaan en ‘n paar foto’s geneem en weer teruggegaan om hom in vrede te los. . . Sy vrees was waarneembaar. . .

‘n Paar minute later het die blye toneel voor ons afgespeel: hy vlieg op en gaan sit hoog in ‘n boom, skynbaar ongedeerd. Verligting het oor ons gespoel!

Waarom sou die geelvink dit doen? Het die diederik sy grense oorskry, hom dalk gepla of was die geelvink dalk jaloers?

Ons sal seker nooit weet nie. Ons is net dankbaar dat die ou groen lyfie weer vry, op vrye vlerk en voet is. . .

Die lewe is nie altyd so soet nie. Maar wonderbaarlik is daar vir ons skuil- en herstelplekke op presies die regte tyd soms net daar! As God so mooi vir sy voëlkinders sorg, hoeveel te meer nie vir sy mensekinders nie?

Matt 6:26b  …julle hemelse Vader sorg vir hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie?

Mooier sorgwoorde as dit sal mens nêrens kry nie!